Irlanda

Compartilhe a sua história

Sabia lo que hacia, nunca dude, y sigo creyendo que fue lo mejor para mi y para todos, aunque no para alguien a quien no le di la oportunidad de vivir, yo le quite la vida para seguir teniendo la mia, es lo mas agoista que eh podido hacer pero sigo creyendo que fue lo mejor, hablaba con el y me tocaba el bientre, le pedia perdon por que sabia lo que iba a hacer, no tenia la culpa de nada pero el no ser responsable no le quitaba las adversidades que iba a tener que pasar, no me averguenzo de lo que hice, pense en mi y en todos.

2015 México

Mi novio y yo llevamos un año y dos meses, somos totalmente felices y unidos, este año viajamos juntos y fue la mejor experiencia de mi vida, por primera vez lo veia a el en mi futuro, conmigo, regresamos a la realidad y esta era que no me habia bajado hace ya mas de tres semanas, un viernes (13 de marzo un dia antes del cumpleaños de mi mamá) fuimos a comprarle unas flores para el gran dia, pero tambien ibamos a pasar el rato juntos, compramos una buena prueba y la hicimos, las dos rayitas aparecieron al instante y es ahi donde vi mi mundo derrumbarse, espere unos 10 minutos para estar segura y las dos rayitas ahi seguian, me vi en una vida que no queria, me vi en esa vida a la que tanto le huia, sin estudios, con una pareja que no tiene un buen trabajo y nada que ofrecer mas que amor, amor y sueños, era lo unico que teniamos y a un bebe no se le alimenta con sueños y metas rotas, me vi viviendo donde no queria y resignandome a ser feliz cambiando pañales, pero solo lo vi en mi mente, nunca pense "que tal si" no, mi decicion estaba y estuvo tomada desde el momento en el que comence mi vida sexual con este persona, tener un hijo con mi primer novio no estaba en mis planes y tampoco el quedarme con el a menos que se superara, mi forma de pensar tal vez es diatinta, pero eh crecido con la responsabilidad de tener 3 hermanos a los Cuales tambien debo sacar de aqui, tener hijos le quitaria la oportunidad a ellos y a mi, y a el por que no podria darle nada, asi que en ese.momento comenzamos la busqueda, fue dificil pero al final.conseguimos las pastillas, como no supimos si funcionaron compramos unas mas eficientes y caras y fue cuando todo paso, los dolores, los escalosfrios, el sangrado no puedo explicar lo horrible que fue pero a diferencia de la mayoria de historias, mi jovio, ese con quien no estaba segura de pasar mi vida, estaba ahi, practicamente llorando por verme asi, pendiende de cualquier cosa que necesitara y se lo agradezco infinitamente por que cuando los medicamentos no aminoraban el dolor, lo univo que me pudo calmar fue escuchar lo mucho que me amaba, paso un rato en.el que pense que me iba a desmallar y creo que no se que paso unas horas despues solo desperte y era hora de ir a mi casa (dije que habia ido a una fiesta) tenia 6-7 semanas, pero nunca nos dijeron bien, no fui a hacerme un ultrasonido antes por que no lo iba a soportar, yo lo hice despues y veia los coagulos pero nunca le vi forma a ninguno, creo que fue mejor, por que la culpa no se hizo mayor, han pasado unas dos semanas y de slaud estoy bien, no me arrepiento de lo que hice pero si de no haberme cuidado, tengo miedo de tener sexo y de volver a pasar por esto pero sobre todo, el dolor que siento por lo que hice se que podria convertirlo en depresion, aislarme y perderme, pero prefiero convertirlo en gaganas, en muchas mas ganas de seguir y conseguir un buen futuro para mi primero, para poder darle lo mejor a alguien mas, que nunca le haga falta nada, que no pase hambre y que lo tenga todo, qno creo poder tener su perdon pero yo me perdono a mi misma, yo pude haber muerto y me dieron la oportunidad de nacer, yo no se la di pero nacea mi me trajieron a la vida a ser diferente, a luchar por las cosas que mi madre a los 16 años no me podia dar y sigue sin poder, esta historia no se repetiria conmigo, no iba a esperar ver el exito que jo tuve en alguien mas, aun me falta mucho y ahora veo que cada vez es mas dificil, pero espero poder superar esto, aunque de antemano se.. Que jamas se olvida y este donde este, espero que no sufra para nada, le pediria perdon pero lo hice una y mil veces cuando estaba dentro de mi, y es algo en tre ese bebe y yo, por que solo yo se por que no lo deje vivir, y por esa vida que le quite ya no puedo permitir no triunfar.

A ilegalidade de seu aborto afetou seus sentimentos?

En mi pais es ilegal en muchos estados, la presion social me afecto, pero no fue la razon por la que decidi abortar.

Embrace So

aku aborsi karena aku tidak ingin mengecewakan banyak orang. pasangan saya sama…

Briana

Experiencia dificil.. Pero inolvidable

Andy

Decidí sobre mi futuro.

Nami

porque mi situación económica era pésima, al igual que la de mi pareja, ninguno…

Estefanía

Si se lo pudiera decir a alguien sin que me juzgue no me sentiría así

Mayra

Yo aborté a las 7 semanas y fue la mejor decisión.

Dita

I choose abortion hard at the beginning but I know this is the right choice

squaine123

Not in this alone

Delia

I had an abortion and it changed my life, for better and for worse.

Jéssica

RELATO DE UM ABORTO BEM SUCEDIDO DE UMA MULHER SEM NOME:
Nunca pensei que…

Lucie

I had more than one abortions. I made the choices because I care about the…

Zoe

I had an abortion. It was a stressful time, I am glad it is all behind me. My…

Monoirmarie

Yo aborté porque es mi derecho

Margarita

Dicen que interrumpí una vida, yo siento que lo que hice fue continuar con la…

mary cry

pior momento de minha vida

Dominika

Historia jest dosyć banalna i podejrzewam, że nie ja jedna zaszłam w taki…

Kojika

Jestem w stałym związku od 7lat. Mam kochającego mężczyznę i mała córeczkę.