Andrea

Compartilhe a sua história

Todo va a pasar, hace apenas 72 hs que termino pero se me han hecho eternas, se que no soy una mala persona pero esperaba mas de mi.

2013 Argentina

Antes de buscar ayuda me sentia tan impotente, como podia ser que estuviera considerando hacer un aborto (cuando siempre lo senti como equivalente no a crimen si no a injusticia, a cobardia)...lloraba constantemente , cuando estaba mas cerca de conseguir las pastillas sentia procupacion por si no funcionaba no queria causar un mal mayor, una vez que empece el tratamiento recien ahi senti alivio las chicas que me facilitaron el medicamento me acompañaron no en persona pero presentes en cuanto al seguimiento, el miedo se diluia, no me siento capaz de aconsejar a otras chicas que no deseen continuar con sus embarazos pero sepan que las apoyo yo una desconocida en algun lugar en el mundo, que no posterguen sus sueños por mandatos sociales, no puedo decir nada mas en este momento

Tome 12 pastillas via oral y senti dolor pero no mucho escalofrios diarrea sangre 1 hora desp de colocar las primeras 4, me mantuve en calma, lo k me sorprendio de mi misma, sabia k tenia k terminar con lo q habia empezado por suerte no tuve miedo y a las 8 hs lo habia perdido, hoy a 3 dias estoy esperando q disminuyan los sintomas y considerando consultar al medico.

Otro hijo no iba a traer union a mi familia, no iba a hacer que el padre de mis hijos nos cuidara y se cuidara mas, senti k en lugar de llevarnos a buscar un mejor presente para nosotros solo ibamos a culparnos el uno al otro; tal vez no es el lugar para comentar los problemas personales, me cuestione si mi familia me iba a apoyar, me cuestione si iba a poder llevar a cabo mis proyecciones en cuanto a estudio y trabajo y si yo iba a ser una madre feliz y todas las respuestas fueron NO, esta ultima razon es la mas dolorosa ya la vez mas detonante de la decisión, me sentia horrible porque no me parecia valida a mi edad pero habia tenido un bebe hacia 11 meses y no podia empezar con todo de nuevo.

A ilegalidade de seu aborto afetou seus sentimentos?

No necesariamente, senti mas intimidacion de parte de mis allegados a quienes les pedi ayuda sobre la posibilidad de que me penalizaran por esto

Como as outras pessoas reagiram ao seu aborto?

Amo a mis dos pequeños hijos, ser madre es algo q desee con toda mi fuerza desde q era adolescente, en sta ultima oportunidad que me embarazo sin desearlo fue automatica mi reaccion de rechazo, de buscar una salida me senti atrapada, que si dejaba q siguiera su curso iba a postergar amor, atencion, recursos a los bebes que ya tengo.

mery elizabeth

tomando la decisión de mi vida

Lucy

No me arrepiento

Maria sovitlana

i really cant believe that i can do it in a country where so much hard law…

pam carol

Yo aborte

Carolina Posso

I had an abortion porque me sentía sola, sentía que todo el mundo se iba a…

M

At first i didn't know i was pregnant until i noticed i was vomiting a lot, but…

Elena

No fue tan terrible.

Pam

No había otra opción.

Sara

Tome la decisión ya que anteriormente (a los 15 años) ya había tenido un…

Ana Luiza

A ironia entre abortar e renascer.

María

Proceso duro,

Mireya Mireya

Y no siento culpa, dolor o pena se que aún sigue siendo tabú en México por la…

Génesis

Hola. Esta es mi experiencia.
Tengo 17 años actualmente, no soy virgen pero…

Anna

Nigdy nie sądziłam, że to powiem ale tak, miałam aborcję.
Historie innych…

Jennifer

Mi cuerpo, mi decisión

Hattie Ladd

I have had two abortions. The first one was when I was 20 and the second when I…

A.

Dzień, w którym dowiedziałam się o ciąży (kolejnej ciąży) był jednym z…

jennelyn

I had an abortion