Andrea

Compartilhe a sua história

Todo va a pasar, hace apenas 72 hs que termino pero se me han hecho eternas, se que no soy una mala persona pero esperaba mas de mi.

2013 Argentina

Antes de buscar ayuda me sentia tan impotente, como podia ser que estuviera considerando hacer un aborto (cuando siempre lo senti como equivalente no a crimen si no a injusticia, a cobardia)...lloraba constantemente , cuando estaba mas cerca de conseguir las pastillas sentia procupacion por si no funcionaba no queria causar un mal mayor, una vez que empece el tratamiento recien ahi senti alivio las chicas que me facilitaron el medicamento me acompañaron no en persona pero presentes en cuanto al seguimiento, el miedo se diluia, no me siento capaz de aconsejar a otras chicas que no deseen continuar con sus embarazos pero sepan que las apoyo yo una desconocida en algun lugar en el mundo, que no posterguen sus sueños por mandatos sociales, no puedo decir nada mas en este momento

Tome 12 pastillas via oral y senti dolor pero no mucho escalofrios diarrea sangre 1 hora desp de colocar las primeras 4, me mantuve en calma, lo k me sorprendio de mi misma, sabia k tenia k terminar con lo q habia empezado por suerte no tuve miedo y a las 8 hs lo habia perdido, hoy a 3 dias estoy esperando q disminuyan los sintomas y considerando consultar al medico.

Otro hijo no iba a traer union a mi familia, no iba a hacer que el padre de mis hijos nos cuidara y se cuidara mas, senti k en lugar de llevarnos a buscar un mejor presente para nosotros solo ibamos a culparnos el uno al otro; tal vez no es el lugar para comentar los problemas personales, me cuestione si mi familia me iba a apoyar, me cuestione si iba a poder llevar a cabo mis proyecciones en cuanto a estudio y trabajo y si yo iba a ser una madre feliz y todas las respuestas fueron NO, esta ultima razon es la mas dolorosa ya la vez mas detonante de la decisión, me sentia horrible porque no me parecia valida a mi edad pero habia tenido un bebe hacia 11 meses y no podia empezar con todo de nuevo.

A ilegalidade de seu aborto afetou seus sentimentos?

No necesariamente, senti mas intimidacion de parte de mis allegados a quienes les pedi ayuda sobre la posibilidad de que me penalizaran por esto

Como as outras pessoas reagiram ao seu aborto?

Amo a mis dos pequeños hijos, ser madre es algo q desee con toda mi fuerza desde q era adolescente, en sta ultima oportunidad que me embarazo sin desearlo fue automatica mi reaccion de rechazo, de buscar una salida me senti atrapada, que si dejaba q siguiera su curso iba a postergar amor, atencion, recursos a los bebes que ya tengo.

Camila

Yo aborté los miedos, la pena, el vacío y el amor.

Alaska Young

A veces es necesario.

Atenea

No eres la única. No estás sola. Transformalo en algo positivo para tu vida.

sorrow

Najtragiczniejsze doświadczenie w życiu...


Po prawie dziesięciu miesiącach od…

Tha

Primeiro, Calma!

Vamos lá, tenho 31 anos um filho de 7.
Voltei a me relacionar…

justin ..

NIGDY NIE MÓW NIGDY! ..kiedyś powiedziałam sobie, że aborcja nigdy nie będzie…

Yvonne

My abortion was what needed to be done at that time. Deep down me I know I…

Cindy Rios

Yo aborte porque no estaba en el momento adecuado para tener un hijo, mi madre…

chanel

I did it because as a female that is my right to control my body no man or…

Sara

Abortar era la decisión que debía tomar...

Ezzah candra

Untuk kebaikan semua anggota keluarga

mimi

mi aborto. siempre te voy a recordar pequeña semillita

Ania

Wczoraj dokonałam aborcji.
Odejście od męża, związanie się z nowym, wydawałoby…

Laura

Fue una difícil decisión a pesar que no es mi primer aborto. Sé que tengo un…

Anonimowa

Dwie kreski...Te dwie czerwone kreski na białym papierku były jak kubeł zimnej…

Jennifer

Mi cuerpo, mi decisión

Marcela

Es más una historia de amor, que de un aborto pero posiblemente en algo te…

Beta

La única opción