Monoirmarie

Share your story

Yo aborté porque es mi derecho

2019 Peru

Puedo compararlo con el malestar de sufrir una indigestión. Tuve fiebre baja, escalofríos, dolor abdominal que subía y bajaba dependiendo de la expulsión, sangrado leve y sangrado fuerte que luego fue en disminución, vómitos y diarrea. Mi proceso duró aproximadamente 10 horas, no pude comer ya que desde que mi embarazo comenzó no tenía demasiada capacidad para retener alimentos y debía tomar batidos nutricionales para evitar la anemia, ya que todo lo vomitaba. Al terminar el aborto pude comer, y al cabo de un día pude volver a mis actividades normales e incluso pude conseguir un trabajo y comenzar a trabajar. Tuve flatulencia durante toda la semana posterior al aborto, pero por mi condición genética tengo muchos problemas digestivos. Aun no cuento con los recursos para ir a un médico, pero ha pasado un mes y mi menstruación volvió, me he sentido bien, no tengo síntomas de anemia, soy vegana y he comido de manera muy saludable para recuperar la sangre perdida. No tuve ningún tipo de complicación posterior al aborto, no necesité legrado ni tomar ningún antibiótico.

Mi anticonceptivo falló y estaba en mi derecho.

Ang iligalidad ng iyong pagpapalaglag ay nakakaapekto sa iyong damdamin?

Yo podía tener un aborto terapéutico legal pero en los hospitales públicos me maltrataron, me dijeron que debía dar a luz, que en Perú el aborto no era legal y no me quisieron dar información sobre la causal de aborto terapéutico hasta que pregunté, a lo que me respondieron que ese tipo de aborto generalmente no se hacia y que la madre debía continuar el embarazo, incluso su vida estando en riesgo. Mis derechos fueron violados por la mayoría de médicos que me atendieron, los cuales me corrían de su consultorio porque les parecía que mi caso era demasiado complicado. Sólo tuve el apoyo de las redes feministas y mi pareja, los cuales me acompañaron en todo momento además de Women on Web.

Ano ang reaksyon ng ibang tao sa iyong pagpapalaglag?

Soy una inmigrante Venezolana en Perú en condición de refugiada, sufro una enfermedad congénita llamada "Síndrome de Marfan", lo que puede hacer que un embarazo tenga una muy alta tasa de mortalidad materna a partir del tercer trimestre por compromiso cardiovascular y alta mortalidad fetal y neonatal.

Adriana

Myślałam, że będzie gorzej, na szczęście cały czas była ze mną moja druga…

mayumi uehara

Fiz.não me arrependo e contei com a ajuda da ong, o que foi essencial para que…

Tha

Primeiro, Calma!

Vamos lá, tenho 31 anos um filho de 7.
Voltei a me relacionar…

I had an abortion and I'm not ashamed

Nami Tibbers

Não vi outra opção. Então tomei coragem e optei por um aborto.

Brenda

Having an abortion was the right thing for my family.

Mulher

Uma escolha pra vida!

Claire

My first abortion took place when I was 19 and the second, when I was 26. I…

Jillybean

Women's bodies belong only to us. Men, families, society, have no right to…

Daniela

Tengo una hija de 4 años, pero aun asi yo aborte este año.

LOLO

Made me who I am today

O.N.A

Wieść o ciąży była dla mnie szokiem, ale mogłam się jej spodziewać bo niestety…

Julia

Uratowałam sobie życie

Francis

Una decisión consciente de vida

takaja

zrobiłabym to jeszcze raz

Priscilla Silva

Oi, bom é tanta coisa pra falar ... mas vamos lá! Abortei em Março dia 17