Jess

Condividi la tua storia

*No podía ser* 11sem

2016 Argentina

Me he sentido muy rara, jamás me creí capaz de hacer esto, amo mucho a mi hija y la amé desdé el min 0 de saber que la tenía en mi vientre, no me sucedió ni 1min. Lo mismo con este embarazo, ya que no es de una persona que haya escogido como padre, psicológicamente tal vez nunca vuelva a estar preparada para el proceso de estar embarazada, y con todo lo que mi nena ya de por si me necesita no podría tener otro hijito, sería injusto no poder brindarle todo lo que cada niño requiere de su madre, no me sentí feliz ni un segundo de saber que lo tenía en mi vientre, y eso me dolía en el alma, xq no era su culpa, pero en los 3 días que estuve al tanto de su existencia no oude tocarme ka oanza ni una vez, el verlo en la ecografía me partió el corazón en mil pedazos, porque tantas mujeres muriéndose por ser madre y yo que no quería ahi estaba. Me dolió mucho tomar la decisión pero no lo dude un segundo, no iba a poder, creo que hice lo mejor para Él y para mí...

La verdad me generó mucho miedo, aun no se si funcionó ya que termine el proceso ayer (con Oxaprost, vía vaginal)... Al principio tuve un dolor horrible, sin mentir estuve como 3hs con colicos, calambres y contracciones que me hacian que no encontrara postura y se ne cayeran hasta las lágrimas, luego cedió el sangrado, con muchos coágulos y grandes que continuaron 7hs con dolor un poco menos intensos hasta la 2da dosis... Luego paso el dolor, parecía un día de menstruación normal, el sangrado en gral escaso, no llegué a llenar ningun toallita... Si bajaba cada vez que iba a orinar... Y recien ahora hace ya 1día (24hs) de la última dosis... Espero haya funcionado, ya que por lo qur he ido leyendo el sangrafo suele ser mas extenso... Pero bueno esperare a que pasen los días y me realizare nuevamente una eco.

Ya tengo una hija, que hace tan solo una semana cumplió 2 años (y a los días supe de mi embarazo que resulta estaba cumpliendo ya 11semanas de gestación) resulta que con el padre de mi nena nos separamos hace tan solo 4 meses, y este bebé no pertenecía a Él si no mas bien a una historia que llevo oculta, nunca planee volver a ser nuevamente madre ni siquiera con el padre de mi nena, ya que ella nació con problemproblemas en sus pies y piernas, que con mucho esfuerzo a estado corrigiendose hasta el día de hoy y como mamá ha sido una lucha tremenda. Por ende no estaba preparada ni psicológicamente ni es el momento ni la situación, ni nada, era imposible.

Ang iligalidad ng iyong pagpapalaglag ay nakakaapekto sa iyong damdamin?

En realidad no

Ano ang reaksyon ng ibang tao sa iyong pagpapalaglag?

Córdoba

Jude

....because my pregnancy was unexpected and I did not want another child. My…

Carolina pink

Abortar tambien es un acto de amor

katrina nicole

the only time i look back is to say thank god

Daniela Moraes

É fácil defender o aborto das outras. Difícil é decidir quando a gente precisa…

Ale

Sin remordimientos

Jade

No me arrepiento

Andreita

yo aborte

Katarzyna

Nie mogłam mieć dziecka z kilku powodów: jeszcze się uczę, chłopak w ogóle nie…

L

No quise ser madre a la fuerza

anna dea

aku masih berumur 20thun aku mempunyai pacar usia nya di bawah ku 1 tahun aku…

fiore fiol

Yo me practique un aborto con citotec porque acababab de tener una bebe y…

Alice

This is how it went for me

Carolina

Tenía 19 años. Estaba en una relación. Al mes de ponernos de novios me contó…

Sylwia Zatońska

Ciąża nie powinna być przypadkiem!!!

Adriana

Myślałam, że będzie gorzej, na szczęście cały czas była ze mną moja druga…

Constanza

Aborto seguro, entorno amoroso

Jezzi

Yo aborte con cinco semanas de gestación.... En el mi corazón siempre vivirás.

Alice

Nunca imaginei que tomaria essa decisão, mas foi melhor no momento...