Estrella Triste Estrella

Podziel się swoimi doświadczeniami

"Yo me salve"
Todo comenzó el 06 de junio cuando en un baño moribundo y callejero me hice un test, con la esperanza de que saliera el resultado negativo, de todas maneras presentía por dentro mío que iba a dar positivo, llevaba tres días levantándome con náuseas y comía más de lo normal en el almuerzo, mis senos habían cambiado de tamaño ya que eran normales, pequeños y se agrandaron por así decirlo de un día al otro. Volviendo al momento del hecho, mi resultado dio positivo, marcando una rayita más fuerte y otra clara, pero al fin y al cabo, dos líneas que marcaban el cambio de mi vida. En ese momento me sentí paranoica y asfixiada, sentí que me iba a dar un ataque de pánico si no salía urgente de ahí. Me sentí sofocada y pérdida. Lo primero que hice fue darle la noticia a la persona con la que me veía casualmente, sólo era una persona con la que compartíamos amistad y desembocó en ésto, yo tenía novio (lo cuál me hizo sentir mucho peor) después de enterarme a través del test, me calme a mi misma y busque respuestas con la persona que sucedió y me di cuenta que lo había hecho a propósito (me sentí peor) y ya sabía o se imaginaba lo que iba a pasar, quiso que me quedé embarazada pensando que me iba a quedar con él y dejar a mi novio. Comencé a buscar respuestas y una solución en cuanto antes para resolver esto, no podía creer lo que me estaba pasando, sentí que me iba a morir, nunca quise ser mamá y sobre eso en Argentina el aborto es ilegal, sino parís como quieren sos "una hdrmp y te embarazaste por gusto a la pij*" , así de retrógrado es el país donde vivo. Vuelvo a repetir, nunca quise ser mamá, nunca tuve esa facilidad para tratar con los niños, tengo 22 años y nunca toque un pañal, nunca me tocó porque siempre me mantuve distante del cuidado de los niños y bebés, nunca tuve ese amor maternal que pude ver reflejado en amistades y miles de personas que aún siquiera tienen hijos, nunca pude sentir el gusto de decir quiero ser madre... Y no por eso soy una asesina, la sociedad retrógrada de Argentina te crucifica por el simple hecho de querer decidir sobre el cuerpo de uno mismo, yo no siento que haya matado a nadie, porque nunca existió, aunque si iba a existir pero lo hice en cuanto no tenía formato ni podía llegar a sentir. Me siento aliviada porque resolví lo que tenía que resolver y no podía hacerme cargo sola, no tengo un buen empleo, no me pasó esto con una pareja, solo fue un momento y me falló el método anticonceptivo o en realidad fui engañada, creyendo que se estaba cuidando la otra persona y no era así. De todas maneras, mi aborto fue de 2 meses, entre 6 y 7 semanas de gestación sino me equivoco. Las pastillas no se alcanzaron a disolver a los 20 minutos que sentí escalofríos y náuseas y luego las contracciones cada vez más fuertes y dolorosas. Hasta que finalmente después de una hora el dolor se calmó y pude respirar mejor de a poquito. Luego de diez horas pude sentirme mejor.

2019 Argentyna

Segura

No quiero ser madre

Czy nielegalność twojej aborcji wpłynęła na twoje uczucia?

Me sentí abandonada por mi familia y completamente sola en el mundo, incluso sin que nadie sepa nada sobre este tema. Pero me sentí sola

Aguaperdida Pam

Fue una decisión muy difícil pero estoy segura de que fue la mejor.
Un embarazo

Clarice

Sempre fui a favor do aborto, não por uma questão feminista, mas por acreditar…

Adriana

Myślałam, że będzie gorzej, na szczęście cały czas była ze mną moja druga…

Felicia Ríos

Yo elegí y aborté

Ania

Wczoraj dokonałam aborcji.
Odejście od męża, związanie się z nowym, wydawałoby…

Fer

100% segura

Fran

yo aborte, fue la decisión correcta

Agos Tina

Oxaprost / 7 semanas

Yasmin Lara

Bom,eu encontrei vários relatos e quis deixar o meu bom eu tenho só 17 anos e…

Lily

I had an abortion and I'm not ashamed

Patricia Bronstein

I was married and had known since an early age that I did not want to be a…

Génesis

Hola. Esta es mi experiencia.
Tengo 17 años actualmente, no soy virgen pero…

ana maria Duque

I had an abortion but this wasn't easy I was very afraid, but i never regret…

Virginie

À 32 ans, j'ai avorté parce que ce n'était pas le bon moment.

Jazmín

Sin remordimientos.

britta

Something that has carried with me ever since.

keira

Chcę mieć kontrolę. Zrobiłam to i NIE ŻAŁUJĘ.

Wzięłam pierwszą tabletkę, czułam…

Gadzinka

Moja aborcja przemineła tak jak miała , wziełam tabletki potem dojadałam .