Fran

Ceritakan Kisahmu

2019 Belanda

Ik heb me bang gevoeld, zeker, verdrietig, helder en later schuldig en boos en later wat meer acceptatie, zekerheid. Soms ook nog boos over hoe het voor anderen in andere landen niet mogelijk is een legale abortus te krijgen. Of over dat de abortuspil niet verkrijgbaar is bij de huisarts in Nederland. Soms ook nog bang dat deze ervaring me blijft achtervolgen en toch laat ik beetje bij beetje los. Voel ik me misschien verantwoordelijk. Slim. Moreel verantwoord. Het was denk ik het beste voor mij en daarmee denk ik ook voor het kind. Het kind verdient een moeder die het kind helemaal wil.

Heftig. Veel bloed. Niet pijnlijk. Wel schokkend. Er hing een bloedzak aan me. Die liet gelukkig vanzelf los. Een familielid heeft het bloed van de trap geveegd. Het was erg vermoeiend. Het eerste wat ik deed toen ik het bloed van me af had gespoeld was glimlachen naar het familielid. Het zat erop. Het was heftig om de eerste pil in de abortuskliniek te nemen. Al die ogen op me gericht. Ik dacht ook: ik moet het nu wel innemen. Daarvoor zijn we hier gekomen. Er was dus daar een stukje twijfel misschien. Eenmaal bij familie thuis ontstond er een gesprek: ik hoefde toch geen abortus te plegen. Ik kon het toch ook alleen opvoeden. Ik wilde het niet. Ik wilde dat het kind haar/zijn vader kon zien. En ik wilde die vader/man absoluut niet in mijn leven. Dat was me duidelijk. Vier pillen vaginaal instoppen was niet moeilijk. Het duurde bij elkaar ook allemaal niet zo lang. De volgende dag was ik weer aan het werk. Ik heb lang nagebloed. Een maand. De eerste keer in de abortuskliniek was overigens heel naar. Ik was alleen en had aan de telefoon gezegd dat ik niet alleen wilde komen. Ik heb ontzettend gehuild, omdat ik me heel erg alleen voelde. Ik was ook van te voren niet op de hoogte dat er een echo zou worden gemaakt. De medewerkers van de abortuskliniek zijn overigens erg vriendelijk. Lief, troostend en informerend.

violet

Zdarzały mi się już wcześniej spóźnione okresy, które skutkowały paniką i…

Ezzah candra

Untuk kebaikan semua anggota keluarga

Casey

Abortion as a right not a privilege: My abortion story

Sarah Menezes

Abortamento

Abril Violeta

cuando tenía 24 años, recién terminaba la licenciatura, estaba desempleada, en…

Lisa

I always thought I cannot be pregnant, as I was diagnosed with primal…

Natalia M

Yo aborté, y no me arrepiento.

Jay

I had a medical abortion when i was 18 years old at 5 weeks pregnant. Yes, it…

deedee

한국에 계신 분들 걱정마십쇼!! 낙심하시 마시고 자신을 믿으세요!

Ani

Yo aborté, a mis 25 años y en Chile. No es menor, es un país institucionalmente…

Melina

Yo aborte con oxaprost

Iza

To było trudne doświadczenie, ale nie żałuję.

Zosia

Od kilkunastu dni zauważyłam u siebie dziwne objawy. Nie dopuszczałam do siebie…

Lu

Unexpected feelings

Natasha

I had come off the contraceptive pill as it had me feeling un well, we thought…

Chispi

¿decisión o "me hice a la idea"?

luna oscura

¿En serio estoy embarazada?

Bab

J'ai arrêté un processus de vie