Monoirmarie

Comparta su experiencia

Yo aborté porque es mi derecho

2019 Perú

Puedo compararlo con el malestar de sufrir una indigestión. Tuve fiebre baja, escalofríos, dolor abdominal que subía y bajaba dependiendo de la expulsión, sangrado leve y sangrado fuerte que luego fue en disminución, vómitos y diarrea. Mi proceso duró aproximadamente 10 horas, no pude comer ya que desde que mi embarazo comenzó no tenía demasiada capacidad para retener alimentos y debía tomar batidos nutricionales para evitar la anemia, ya que todo lo vomitaba. Al terminar el aborto pude comer, y al cabo de un día pude volver a mis actividades normales e incluso pude conseguir un trabajo y comenzar a trabajar. Tuve flatulencia durante toda la semana posterior al aborto, pero por mi condición genética tengo muchos problemas digestivos. Aun no cuento con los recursos para ir a un médico, pero ha pasado un mes y mi menstruación volvió, me he sentido bien, no tengo síntomas de anemia, soy vegana y he comido de manera muy saludable para recuperar la sangre perdida. No tuve ningún tipo de complicación posterior al aborto, no necesité legrado ni tomar ningún antibiótico.

Mi anticonceptivo falló y estaba en mi derecho.

¿La ilegalidad del aborto afectó sus sentimientos?

Yo podía tener un aborto terapéutico legal pero en los hospitales públicos me maltrataron, me dijeron que debía dar a luz, que en Perú el aborto no era legal y no me quisieron dar información sobre la causal de aborto terapéutico hasta que pregunté, a lo que me respondieron que ese tipo de aborto generalmente no se hacia y que la madre debía continuar el embarazo, incluso su vida estando en riesgo. Mis derechos fueron violados por la mayoría de médicos que me atendieron, los cuales me corrían de su consultorio porque les parecía que mi caso era demasiado complicado. Sólo tuve el apoyo de las redes feministas y mi pareja, los cuales me acompañaron en todo momento además de Women on Web.

¿Cómo reaccionaron otras personas a tu aborto?

Soy una inmigrante Venezolana en Perú en condición de refugiada, sufro una enfermedad congénita llamada "Síndrome de Marfan", lo que puede hacer que un embarazo tenga una muy alta tasa de mortalidad materna a partir del tercer trimestre por compromiso cardiovascular y alta mortalidad fetal y neonatal.

Virginie

À 32 ans, j'ai avorté parce que ce n'était pas le bon moment.

Sabine Ryan

It's not as bad as you think. Please read my story!

mayumi uehara

Fiz.não me arrependo e contei com a ajuda da ong, o que foi essencial para que…

Fernanda

Yo aborté y soy una chica libre

Tlhogi Tshegofaso

I did it when I was 4 weeks. Its was tremendously painful and horrific. The…

Emi

Fiz um aborto porque adoro crianças e acredito que só podemos deixar um…

Warrior

Sinceramente eu não imaginei que passaria por isso esse ano. Mas sabia que um…

Vicky

I had an abortion

Daria

Mam 17 lat i jestem z moim chłopakiem od lutego. Aborcji dokonałam z wczoraj na…

Agnieszka

Miałam aborcję - nie żałuję

Marcela

Es más una historia de amor, que de un aborto pero posiblemente en algo te…

Key

I was too careless after meeting a guy when I was in a vulnerable period and…

flicky flicky

it was safe and very effective...was 38days late.i follwed women on web within…

Agos Tina

Oxaprost / 7 semanas

Anna K.

nie żałuję,

Maria

Maria

Weronika

Dzien w którym potwierdzila sie moja ciaza był jak wyrocznia... Mam dużo swoich…

Ka

O dono do meu corpo e do meu destino sou eu, e não a sociedade hipócrita e…

aileen

I have had two abortions