Andrea

Share your story

Todo va a pasar, hace apenas 72 hs que termino pero se me han hecho eternas, se que no soy una mala persona pero esperaba mas de mi.

2013 Argentina

Antes de buscar ayuda me sentia tan impotente, como podia ser que estuviera considerando hacer un aborto (cuando siempre lo senti como equivalente no a crimen si no a injusticia, a cobardia)...lloraba constantemente , cuando estaba mas cerca de conseguir las pastillas sentia procupacion por si no funcionaba no queria causar un mal mayor, una vez que empece el tratamiento recien ahi senti alivio las chicas que me facilitaron el medicamento me acompañaron no en persona pero presentes en cuanto al seguimiento, el miedo se diluia, no me siento capaz de aconsejar a otras chicas que no deseen continuar con sus embarazos pero sepan que las apoyo yo una desconocida en algun lugar en el mundo, que no posterguen sus sueños por mandatos sociales, no puedo decir nada mas en este momento

Tome 12 pastillas via oral y senti dolor pero no mucho escalofrios diarrea sangre 1 hora desp de colocar las primeras 4, me mantuve en calma, lo k me sorprendio de mi misma, sabia k tenia k terminar con lo q habia empezado por suerte no tuve miedo y a las 8 hs lo habia perdido, hoy a 3 dias estoy esperando q disminuyan los sintomas y considerando consultar al medico.

Otro hijo no iba a traer union a mi familia, no iba a hacer que el padre de mis hijos nos cuidara y se cuidara mas, senti k en lugar de llevarnos a buscar un mejor presente para nosotros solo ibamos a culparnos el uno al otro; tal vez no es el lugar para comentar los problemas personales, me cuestione si mi familia me iba a apoyar, me cuestione si iba a poder llevar a cabo mis proyecciones en cuanto a estudio y trabajo y si yo iba a ser una madre feliz y todas las respuestas fueron NO, esta ultima razon es la mas dolorosa ya la vez mas detonante de la decisión, me sentia horrible porque no me parecia valida a mi edad pero habia tenido un bebe hacia 11 meses y no podia empezar con todo de nuevo.

Påverkade olagligheten i din abort dina känslor?

No necesariamente, senti mas intimidacion de parte de mis allegados a quienes les pedi ayuda sobre la posibilidad de que me penalizaran por esto

Hur reagerade andra på din abort?

Amo a mis dos pequeños hijos, ser madre es algo q desee con toda mi fuerza desde q era adolescente, en sta ultima oportunidad que me embarazo sin desearlo fue automatica mi reaccion de rechazo, de buscar una salida me senti atrapada, que si dejaba q siguiera su curso iba a postergar amor, atencion, recursos a los bebes que ya tengo.

E. Souza

Espero que ajude outras mulheres, pois assim como eu, no desespero, procurei…

Saraith saraith

Perdoneme mi bebe, te amare siempre!

Wer

Tomé la decisión correcta, tal vez no justa, pero correcta.

Beata

Informacja o ciąży przeraziła mnie...nie potrafiłam się z tym pogodzić, byłam…

R. P.

Força, meninas, que tudo se ajeita!

Gadzinka

Moja aborcja przemineła tak jak miała , wziełam tabletki potem dojadałam .

mela

Vivire por ti mi pequeño angel

Karolina

Miałam aborcję

Luana Oliveira Jacob

Fiz um aborto - E me senti aliviada.Cada dia que me deito para dormir, fico…

Adriana Reyes

Hola mi nombre es Adriana tengo 22 años y soy estudiante de Pedagogía; quisiera…

CPA

Olá, tenho 24 anos e fiz um aborto com aproximadamente 8 semanas. Fiz questão…

miriam la desesperacion

Con cytotex Y aun no se si fue lo mejor, pero era necesario

A .

16 semanas de terror

Robbin

I had an abortion, and i should not have to hide it. My womb is still just fine.

Hattie Ladd

I have had two abortions. The first one was when I was 20 and the second when I…

Aldana

Una decisión que se tiñe de lucha