Martina Martina

Share your story

Un acto irresponsable pero a la vez un sentimiento de alivio.

2014 Argentina

Ako reagovali na váš potrat iní ľudia?

A los 14 años quede embarazada. Lo veía todos los lunes después del colegio, en ese momento salía unas horas antes, como mamá no sabia aprovechaba para verlo y sino me escapaba. Obviamente, estaba enamorada e iba a hacer cualquier cosa con tal de verlo y demostrarle que hacía lo que quería. Él me quería, o al menos eso me hizo creer, pero no era más que su pasatiempo. A pesar de que me habían hablado sobre las relaciones sexuales y como debía cuidarme, no me cuide. Pasaron varios días desde la última vez que lo vi, un mes casi. Estaba intranquila, sabía que había hecho las cosas mal y que era muy probable que estaba embarazada, ya iban 15 días de atraso. Le pedí ayuda a una tía, no me animaba a hablar con mis papás. Menos sabiendo que mi mamá tiene la mecha corta, es muy facil de hacer enojar. Lógico si se enojaba, más de lo que debía informarme no pudo. Hizo bien por su parte, pero yo le falle. Me acuerdo que me hice el evatest en el baño de una Petrobras, a penas me dio positivo lo llame para contarle y no dió la cara, dijo que estaba muy ocupado para mis estupideces, que seguro era una mentira para poder estar juntos y me bloqueo de WhatsApp. Cuando llegue a mi casa, no sabía como encarar a mis papás. Entonces, entre y me sente en una esquina, estuve una hora pensando. Se me venía cada cosa a la mente, hasta pense en matarme con de no contarlo pero quebre en llanto y lo dije. Siempre la hacia enojar, pero nunca la vi tan enojada, bah! Decepcionada, es la palabra justa. Al otro día me llevaron a una consulta con una obstetra conocida de la familia, la cual me derivó a la ginecóloga, una colega que se dedica a esto. No sabía que hacer, si tenerlo y criarlo como pudiera o, tenerlo y darlo en adopción... Sino abortar. Pedí una semana para pensar que iba a hacer, como iba a actuar, de todos modos mi vida iba a modificarse por ese mal momento. ¿Por qué un mal momento? Porque no estaba preparada para ser mamá, para enfrentarme a una responsabilidad tan demandante como lo es la maternidad. Fue una noticia debastadora. Toda esa semana fui al colegio como siempre pero, algo alejada de los demás. Se lo conte a mi mejor amiga, ella estaba feliz. Por un lado, me confortaba su actitud conmigo y la de su familia también, gran parte de mi tiempo pasaba con ellos, no podía no contárselo. Me hacía bien sentir su apoyo a pesar de cual sea mi decisión. Y por otro, seguía latente la opción de abortar. A penas salió a la luz este problemon, comenzó a notarse mi panza (estaba de 6 semanas), era raro verse al espejo y pensar que crecía vida dentro de mi vientre. Un viernes llegué y le dije a mi papá: compra las pastillas, lo voy a hacer. Yo quiero terminar el colegio llevando una adolescencia normal. No quiero perderme salidas por esto. Me introducí las pastillas de misoprostol y me dormi, a las 2hs había comenzado con trabajo de parto. Sentía un dolor inexplicable, me quemaba, me punzaba sobre la pelvis. Un dolor horrible. Y sentí como que "algo" se había desprendido de mi vientre, me levante de la cama y comencé a sangrar, me había asustado la gran cantidad de sangre que perdia. Entonces fui al baño y cuando me sente en el hinodoro, cayó; parecía un huevo frito. Senti un gran alivio, esos días habian sido un calvario, me sentía entre la espada y la pared. No fue lindo, claro que no. Es una experiencia única no me gustaría repetir ni mucho menos que se siga dando al mi alrededor, por eso estoy a favor del aborto legal, seguro y gratuito. Para que las chicas no tengan ser madres sin quererlo, sin poder, ya sea por razones económicas, de salud, por violacion o la circunstancia que fuese. Nadie puede decidir sobre la imagen propia. Hoy en día tengo 19 años, he tenido una vida sexual muy activa, pero no tuve ningún susto porque aprendí a quererme y a cuidarme, porque si no se cuida uno, no lo cuida nadie. Cuidarse no cuesta nada, no solo se previene un embarazo sino contraer enfermedades.

Chelsea

I had a painful abortion

elusabeth

I had an abortion

Veronica

Yo aborté a las 5 semanas. Yo decidí.

Paloma

Decidida, sin culpa ni arrepentimiento, soy fiel a mi misma.

Aguaperdida Pam

Fue una decisión muy difícil pero estoy segura de que fue la mejor.
Un embarazo

Lilian Godfrey

I had an abortion twice this year. One was around August, and the second today…

Fran

YO DECIDÍ

Vicky

I had an abortion when I was 21. I knew right away that I was pregnant--within…

Beth Smith

I was with my parter for three and a half years when i fell pregnant. I was…

Tlhogi Tshegofaso

I did it when I was 4 weeks. Its was tremendously painful and horrific. The…

B.

Uma decisão que precisa ser feita rápida porém pensada

Pam Map

Yo lo hice no me arrepiento para nada y agradezco a este sitio por haberme…

Ale

Sin remordimientos

Daisy

Miałam aborcję. I nie jestem z tego dumna.
19 lutego 2020 roku zrobiłam test…

Fer

100% segura

Bryann Turner

It was the right decision for me at this time.

Kate

and I'm so relieved

Raqueli

misto de melancolia e alívio

Gadzinka

Moja aborcja przemineła tak jak miała , wziełam tabletki potem dojadałam .