Rocio Rocio

Ceritakan Kisahmu

14 semanas

2018 Chile

Hace unas semanas había muerto mi madre, mis emociones eran una montaña rusa, tenía miedo y a la vez seguridad en lo que deseaba realizar, me pase por qué no tenía el dinero para las pastillas y me demoré un poco en conseguirlo,comencé a las 9,no había leído sobre hacer ejercicios durante el proceso, dieron las 12 y nada, siguiente dosis...comencé a sentir dolores, seguí con el ejercicio... Dieron las 3 siguiente dosis (de 2 pastillas ya que en esta etapa la administración es diferente) comencé a sufrir mucho, un dolor intenso, un huevo sobresalía en mi vientre, me acosté comencé a perder las fuerzas y sentí mucho frío... Me di una tina, nada pasaba... Estaba asustada, creí en un momento que no funcionaria, mi garganta se sentía un poco apretada... A las 5 molí dos pastillas y las mezcle.con 4 ml de agua, con una jeringa la introduje en mi vagina, estaba en una posición bastante incómoda, el dolor no cesaba, era incontrolable, tome otra tina, cada vez era peor, estaba sola, tenía mucho miedo y pena... Me salió una gelatina transparente con algo blanco, pensaba que era el Misoprostol disuelto, comencé a sacarme todo, quería ir al hospital y que acabará el maldito dolor, cuando acabe de sacar eso, salto un chorro... Sentí una presión, me puse de cunclillas puje y salió, junto con una bola de sangre, creo que el dolor físico acabo inmediatamente, pero comenzó el dolor emocional, ese que duele mucho más, y que no hay pastillas que te lo cure, limpié todo,debía regresar a casa, por un lado estaba muy tranquila y agradecida de haberlo logrado, con el pase de los días mi cuerpo aún tenía las señales, comenzó a salir calostro,los pechos parecía. Fueran a reventar, me pesaban, estaban duros... Luego los cólicos, que se son normales, pero me recordaban constantemente lo que había sucedido,ver al bebé partió mi corazón, fue ahí cuando recién lo vine a sentir mío, a Sido muy difícil mantenerlo en silencio, no sé cómo logro continuar de pie, lo que si se, es que fue mi decisión, es que era lo oportuno por mi situación, es que dejó de ser una preocupación, pero de tanto en tanto se viene a mi cabeza y me rompe en mil pedazos, no lo hagan solas, cuentenselo a alguien que en momentos así una lo que quiere es un gran abrazo, y a seguir luchando para que otras mujeres no deban pasar experiencias así de traumantes, ni dorosas, un abrazo para todas.

Bastante dolorosa

Apakah ilegalitas aborsi Anda memengaruhi perasaan Anda?

Totalmente

Bagaimana orang lain bereaksi terhadap aborsi Anda?

Hace unas semanas había muerto mi madre, mis emociones eran una montaña rusa, tenía miedo y a la vez seguridad en lo que deseaba realizar, me pase por qué no tenía el dinero para las pastillas y me demoré un poco en conseguirlo,comencé a las 9,no había leído sobre hacer ejercicios durante el proceso, dieron las 12 y nada, siguiente dosis...comencé a sentir dolores, seguí con el ejercicio... Dieron las 3 siguiente dosis (de 2 pastillas ya que en esta etapa la administración es diferente) comencé a sufrir mucho, un dolor intenso, un huevo sobresalía en mi vientre, me acosté comencé a perder las fuerzas y sentí mucho frío... Me di una tina, nada pasaba... Estaba asustada, creí en un momento que no funcionaria, mi garganta se sentía un poco apretada... A las 5 molí dos pastillas y las mezcle.con 4 ml de agua, con una jeringa la introduje en mi vagina, estaba en una posición bastante incómoda, el dolor no cesaba, era incontrolable, tome otra tina, cada vez era peor, estaba sola, tenía mucho miedo y pena... Me salió una gelatina transparente con algo blanco, pensaba que era el Misoprostol disuelto, comencé a sacarme todo, quería ir al hospital y que acabará el maldito dolor, cuando acabe de sacar eso, salto un chorro... Sentí una presión, me puse de cunclillas puje y salió, junto con una bola de sangre, creo que el dolor físico acabo inmediatamente, pero comenzó el dolor emocional, ese que duele mucho más, y que no hay pastillas que te lo cure, limpié todo,debía regresar a casa, por un lado estaba muy tranquila y agradecida de haberlo logrado, con el pase de los días mi cuerpo aún tenía las señales, comenzó a salir calostro,los pechos parecía. Fueran a reventar, me pesaban, estaban duros... Luego los cólicos, que se son normales, pero me recordaban constantemente lo que había sucedido,ver al bebé partió mi corazón, fue ahí cuando recién lo vine a sentir mío, a Sido muy difícil mantenerlo en silencio, no sé cómo logro continuar de pie, lo que si se, es que fue mi decisión, es que era lo oportuno por mi situación, es que dejó de ser una preocupación, pero de tanto en tanto se viene a mi cabeza y me rompe en mil pedazos, no lo hagan solas, cuentenselo a alguien que en momentos así una lo que quiere es un gran abrazo, y a seguir luchando para que otras mujeres no deban pasar experiencias así de traumantes, ni dorosas, un abrazo para todas.

Sofia S

Oi meninas! Meu nome é Sofia, tenho 20 anos e em novembro de 2019 descobri que…

Kristina Brandon

‪#‎StandWithPP‬ I never wanted kids. I got pregnant in college when I was 17.

Dani

Aborto a las 4 semanas, perdóname mi ángel.

Elizabeth .

Difícil, Pero Necesario

SouthernBelle

No Regrets.

Miqueyla

No me arrepiento de lo que hice. Abortar suena demasiado frío , asi que mejor…

Abigail

2 miesiące po aborcji. Moje życie wróciło do normy. Jest dobrze..

Lucie

I had more than one abortions. I made the choices because I care about the…

magdalena

Miałam aborcje. Dzięki pomocy i wyrozumiałości women on web uda mi się to.

Joice

Já é difícil criar 2 filhos, não conseguiria lidar com um terceiro..

Priscilla Silva

Oi, bom é tanta coisa pra falar ... mas vamos lá! Abortei em Março dia 17

Angel

Nunca me senti tão sozinha

Allison

My abortion was 100% my choice.

María

Proceso duro,

Violet

la verdad nunca paso por mi mente que a mi me sucedería algo así, siempre pensé…

Mandy Amanda

Hora de recomeçar

YoungWoman from India

This website gave me the confidence that I could do it. It gave me all the…

Anyel. Mtz.

Esto marcó mi vida, pero agradezco a Dios por esta segunda oportunidad

Liz Hoffman

Passando pra deixar meu relato, pois sei que vai ajudar muitas mulheres que…