Monoirmarie

Partagez votre expérience

Yo aborté porque es mi derecho

2019 Pérou

Puedo compararlo con el malestar de sufrir una indigestión. Tuve fiebre baja, escalofríos, dolor abdominal que subía y bajaba dependiendo de la expulsión, sangrado leve y sangrado fuerte que luego fue en disminución, vómitos y diarrea. Mi proceso duró aproximadamente 10 horas, no pude comer ya que desde que mi embarazo comenzó no tenía demasiada capacidad para retener alimentos y debía tomar batidos nutricionales para evitar la anemia, ya que todo lo vomitaba. Al terminar el aborto pude comer, y al cabo de un día pude volver a mis actividades normales e incluso pude conseguir un trabajo y comenzar a trabajar. Tuve flatulencia durante toda la semana posterior al aborto, pero por mi condición genética tengo muchos problemas digestivos. Aun no cuento con los recursos para ir a un médico, pero ha pasado un mes y mi menstruación volvió, me he sentido bien, no tengo síntomas de anemia, soy vegana y he comido de manera muy saludable para recuperar la sangre perdida. No tuve ningún tipo de complicación posterior al aborto, no necesité legrado ni tomar ningún antibiótico.

Mi anticonceptivo falló y estaba en mi derecho.

L'illégalité de votre avortement a-t-elle affecté vos sentiments ?

Yo podía tener un aborto terapéutico legal pero en los hospitales públicos me maltrataron, me dijeron que debía dar a luz, que en Perú el aborto no era legal y no me quisieron dar información sobre la causal de aborto terapéutico hasta que pregunté, a lo que me respondieron que ese tipo de aborto generalmente no se hacia y que la madre debía continuar el embarazo, incluso su vida estando en riesgo. Mis derechos fueron violados por la mayoría de médicos que me atendieron, los cuales me corrían de su consultorio porque les parecía que mi caso era demasiado complicado. Sólo tuve el apoyo de las redes feministas y mi pareja, los cuales me acompañaron en todo momento además de Women on Web.

Comment les autres personnes ont-elles réagi à votre avortement ?

Soy una inmigrante Venezolana en Perú en condición de refugiada, sufro una enfermedad congénita llamada "Síndrome de Marfan", lo que puede hacer que un embarazo tenga una muy alta tasa de mortalidad materna a partir del tercer trimestre por compromiso cardiovascular y alta mortalidad fetal y neonatal.

Pluma93

Fue una decisión de vida

Beata

Informacja o ciąży przeraziła mnie...nie potrafiłam się z tym pogodzić, byłam…

Lea

Kobieto, jeśli zaszłaś w niechcianą ciążę, to nie wahaj się ani chwili. WOW…

Pocahontas

Seré mamá cuando YO lo decida y ese día definitivamente no será hoy.

Typh N

C'est une décision difficile qui fait mal au corps au coeur à l'âme mais la…

Gemma

The best decision for me.

Brenda Rojas

Yo aborte, pero aunque no me siento orgullosa, tampoco me arrepiento.

Klaudia

Miałam aborcję i nie żałuję! Znowu czuję, że żyję. Opowiem wam w skrócie moją…

Nthati

It was a difficult but necessary choice to have made.

Emi

Fiz um aborto porque adoro crianças e acredito que só podemos deixar um…

keira

Chcę mieć kontrolę. Zrobiłam to i NIE ŻAŁUJĘ.

Wzięłam pierwszą tabletkę, czułam…

มานี ชูใจ

ฉันมีปัญหาหลายด้านไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว การเงิน…

Sara

Siedziałam przed psychiatrą, opowiadając jej wydarzenia sprzed ostatnich…

Vale

Mi hijo se transformó en una estrella.
Ahora veo a los demás de otra manera.
A…

Iolanda

Ser solidária com quem abortou e defender a descriminalização jamais me fez…

Pam Map

Yo lo hice no me arrepiento para nada y agradezco a este sitio por haberme…

Jillybean

Women's bodies belong only to us. Men, families, society, have no right to…