Mariela

Comparta su experiencia

Aunque me cueste decirlo, yo aborté

2018 Argentina

¿La ilegalidad del aborto afectó sus sentimientos?

Si, la sombra siempre estuvo. Es algo cultural también, y eso hace que no se hable con naturalidad lamentablemente

¿Cómo reaccionaron otras personas a tu aborto?

Cuando me enteré que estaba embarazada, me volví a hacer el test, ya que no podía creerlo, en ese momento mi segundo hijo, tenía 6 meses. No estábamos preparados bajo ningún concepto, para ser padres nuevamente. Un accidente con el preservativo, que creíamos haber solucionado, nos trajo a esta situación. Nunca creí que podía tomar esta decisión, pero sentimos en todo momento, que no era el "momento". No solo porque mi cuerpo no iba a soportar otro embarazo, si no por no quitarle a mi hijo, ese momento de él. No lo dudamos, nos informamos y decidimos hacerlo. Mi compañero, siempre firme a mi lado, acompañando, sosteniendo, cómo también en los partos de nuestros hijos. Yo estaba muy firme, segura, aunque me angustiaba muchísimo la decisión, pero dudas no hubo en ningún momento. Conseguimos las pastillas ( nos informamos, nos acompañaron médicos amigos), y tomé la primer pastilla, ahí logré llorar por primera y única vez. Creo que un aborto, uno lo puede transitar de muchas maneras, pero no creo que la debilidad sea una. Ya que la decisión es tan firme, que hace que lo vivas de otra manera. El hecho de que en mi país sea ilegal, hizo que se vea de una forma tabú, secreta, y hasta el día de hoy, me cuesta contarlo libremente, y eso es por el contexto legal, estoy segura de eso. Después de 3 días, y un par de tomas más de pastillas, tuve la sensación que "termino". La sensación que tuve fue de alivio, fue de entender que no era el momento, que no sentí lo mismo que mis otros dos embarazos. Una profunda tristeza, por momentos culpa, pero nunca arrepentimiento. Los días mientras transcurría el aborto, los pase con mi compañero y mis hijos en casa ( ellos obviamente no sabían), pero necesitaba intimidad y estar en mi hogar. No quería ver a nadie. Realmente no sé lo recomiendo pasar a nadie, pero si, si necesitas hacerlo, confiar en una misma, y saber que si se puede. Que hay decisiones que las tomamos nosotras, y que cuando no es el momento, una lo sabe. Hoy cerca de la fecha que si no hacía el aborto, sería su nacimiento, siento un poco de tristeza o necesidad de sanar y cerrar esta etapa. Duele, pero fue mi decisión. Elegir, es mi decisión. Elegir ser madre, cómo con cada uno de mis hijos.

Nichole Jeffers

Being allergic to latex I became pregnant multiple times before I was 20 having…

Mulher

Uma escolha pra vida!

Pluma93

Fue una decisión de vida

magdalena

Miałam aborcje. Dzięki pomocy i wyrozumiałości women on web uda mi się to.

Klaudia

Miałam aborcję i nie żałuję! Znowu czuję, że żyję. Opowiem wam w skrócie moją…

Letícia

Terça, 08 de agosto de 2017, 8:00 h.
Foi esse dia que eu descobri que estava…

Macarena

Yo aborte , con oxapros en Buenos Aires tengo 24 años

Sarah Menezes

Abortamento

Beatriz

Yo aborté y fue una experiencia de empoderamiento.

kathy

No me sentía lista

Raquel Monterrey

I spoke with the spirit of my child before my abortion. That spirit who was…

Issabela

Doloroso pero libre

Fernanda

Yo aborté y soy una chica libre

Andreza

Quando descobri que estava grávida eu já estava com um mês de gestação. A…

Dulcinea Vázquez

Las pastillas tardaron un poco mas de 3 horas en hacer efecto, no presenté…

Violet

la verdad nunca paso por mi mente que a mi me sucedería algo así, siempre pensé…