Francis

Share your story

Una decisión consciente de vida

2019 Chile

Luego de que todo pasó, el dolor y el arrepentimiento fue intenso, pero con los días fue pasando. Me dí la libertad de sentir todo lo que llegara, con mi pareja lloramos, pero comprendimos que eso habíamos elegido. Me molesté por la cantidad de información en Internet, donde hablaban de depresiones pos aborto, de una enajenación con los bebés y las mujeres embarazadas. Si una siente mucha tristeza y arrepentimiento, pero es normal por todo el cuestionamiento social que existe. Pero una sigue adelante, viva. Hoy, estoy tranquila. Quisiera sanar mi útero, quiero esperar el momento para ser mamá, pero esta experiencia queda en mí. Me siento más tranquila porque elegí por mi, a pesar de todos los prejuicios de este país.

Fue dolorosa y muy rápida. Comenzamos con mi amiga y mi pareja a las 11:00 am y terminamos a las 18:00 pm. Primero sentir el medicamento correr por mis venas, como iba llenando todo mi cuerpo, luego un frío enorme, tiritar. Luego dolor, que fui calmando con respiración y masajes, y así, dolor intermitente, pero siempre fuerte. Luego me agoté y dormí. Vomité muchísimo y tuve diarrea. Luego mi amiga me comenzó a hacer masajes, hicimos posiciones de apertura de las caderas y comenzó a bajar sangre. Fui al baño y expulse.

Estaba estudiando, mi último año, pero el más complejo de todos. Había salido de una relación tóxica y aún seguía sanando, estaba muy mal psicológica y emocionalmente. No sentía que era el momento adecuado para recibir a mi hijo e hija, porque desde niña que he querido ser mamá. Lo económico me importaba, pero principalmente sentía que mi inestabilidad emocional no me ayudaría en nada.

Hat die Illegalität Ihres Schwangerschaftsabbruchs Ihre Gefühle beeinflusst?

Lo que más me abrumó fue la ilegalidad. Pensar que ante cualquier inconveniente debiéramos acudir al hospital y no saber bien qué decir. Sufrí tanto, pero por lo que más sufrí fue por aquello, por el miedo de estar haciendo algo ilegal, algo "malo". Pude sentir la frustración de mi pareja de que algo me sucediera, de lo que podía llegar a pasarme si alguien no de confianza se enteraba; tanta impotencia y frustración por tener que vivirlo de esa manera clandestina. Agradecí al cielo tener acceso al conocimiento y a una red de apoyo, que me tranquilizó un poco más, pero sufrí por aquellas mujeres que no lograban tener lo mismo que yo, Esto fue lo que más me hizo sentir dañada

Wie haben andere Menschen auf Ihre Abtreibung reagiert?

Conocí a mi pareja y el amor fluyó de todas maneras. Me enteré que estaba embarazada luego de celebrar fin de semestre con mis amigas y beber mucho. Sentí un malestar horrible, un asco enorme, y ahí supe que algo andaba mal. Me hice dos test y lo supe. Mi papá justo había llegado a buscarme y sintió que algo sucedía, pero le comenté que eran como antes mis problemas emocionales que venía teniendo hace un tiempo. Supe e inmediatamente le dije a mi pareja que quería abortar. Nos contactamos con una amiga de confianza y ella nos orientó. Me puse en contacto con una red de apoyo e hicimos varios pasos antes de tener las pastillas en mano, sucedió que se traspapelaron con mi caso y tuve que hacerlo de urgencia, con 11 semanas y 2 días. Nunca lo sentí mio, nunca sentí algo, excepto cuando mi pareja ponía su mano, y me inundaba una sensación. Sufrí mucho, un malestar constante con las comidas, los olores, me dio lumbago, no dormía bien, lloraba siempre. Sentía a veces mucha indecisión, pero al final del día me sentía más segura.

Lola

Mi decisión

Casey

Abortion as a right not a privilege: My abortion story

Kojika

Jestem w stałym związku od 7lat. Mam kochającego mężczyznę i mała córeczkę.

britta

Something that has carried with me ever since.

Luna

Fiz um aborto - E foi a melhor decisão que eu podia ter tomado para a minha…

mica

Yo aborté y no me arrepiento ni un segundo de haberlo hecho.

Jade

No me arrepiento

SouthernBelle

No Regrets.

Abril

Por un aborto libre, seguro y gratuito.

Priscilla Silva

Oi, bom é tanta coisa pra falar ... mas vamos lá! Abortei em Março dia 17

Kyky

Your Dreams Are Real, So Are Abortions.

Carolina

Me enfrente a la injusticia de haber nacido mujer

baby t

i had 2 abortions first 1 when i was 16 i knew i was ready to have a child or…

Ivka

Moja historia jest świeża, nie mam głębokich przemyśleń czy rad dla Was, czuję…

Ani

Yo aborté, a mis 25 años y en Chile. No es menor, es un país institucionalmente…

Lola

mifepristona + misoprostol

Estefanía

Si se lo pudiera decir a alguien sin que me juzgue no me sentiría así

diana

naprawde nie miałam wyjścia jestem miesiąc po,nie bolało szczerze mówiąc…